ببخشید که تو این مدت نتونستم مطلبی اژ کنم.اخه یه سری مشکلات برام پیش اومده بود.

الانم که دیگه وقته امتحانات .ولی قول میدم ۲۷ خرداد ماه با کلی مطلب جدید میام .

بازم میگم شرمنده که نتونستم تو این مدت مطلبی اپ کنم

همیشه با تو یکرنگ بودم ، همیشه در بیشتر لحظه ها به یادت بودم....

عهد بستی ، عهد بستم ، اشک ریختی ، اشک ریختم ....

دلتنگم می شدی ، دلتنگت می شدم ، به یادم بودی به یادت بودم ...

عاشقم شدی ، عاشقت شدم ، لیلا شدی ، مجنونت شدم ...

همیشه به یادت بودم و با عشق تو زندگی می کردم....

هوایم را داشتی ، هوایت را داشتم....

اما تو از من و عشق من سرد و خسته شدی .... پاسخ همه بی وفایی هایت را

وفا دادم ، بی اهمیت از کنار من گذشتی اما من غرورم را زیر پا گذاشتم و به التماس

تو افتادم ، اما باز تو به این همه التماسم هیچی اهمیتی ندادی و دوباره بی خیال

از کنار من گذشتی ....

آن لحظه که چشمانم نیز به خاکت افتاده بودند چرا دلت

 یک ذره نیز به حالشان نسوخت؟

آری پاسخ بی وفایی هایت را وفا دادم ، تو را با عشق و دوست داشتنم

 شرمنده خویش کردم !

پاسخ تو به وفایم ، عشقم ، قلبم ، سکوت بود و چند بهانه برای رفتن.....

همیشه با تو یکدل و یکرنگ بودم ، عاشقت بودم ، دیوانه ات بودم....

عشق را بیش از هر چیز مقدس می دانستم ! تو چه کردی با من و قلبم که دیگر عشق

را به هیچ عنوان قبول ندارم و پوچ می دانم ....

تو چه کردی با من که زندگی را بدون عشق زیبا می بینم!

کاش قلبم را می فروختی ، اما افسوس که تو آن را زیر پاهایت له کردی !

کاش می فروختی تا خریداری داشت و اینک برای خود

 صاحبی داشت ، اما تو آن را زیر پاهایت له کردی تا کسی

 حتی نگاه به آن هم نیندازد!

همیشه با تو یکرنگ بودم ، عاشقت بودم ، دیوانه ات بودم ،اما پاسخ تو

به اینهمه خوبی هایم بی وفایی بود!

مانند من هیچکس تو را دوست نداشت و نخواهد داشت ،مانند من هیچکس

در قلب تو متولد نخواهد شد و روزی فرا خواهد رسید که حسرت روزهایی که

با من بودی و من دیوانه وار دوستت داشتم را بکشی !

قدر مرا ندانستی ای یار سنگ دل من ، و اینک تو توانستی مرا از خودت سرد کنی

و عشق را از قلبم رها کنی .....!

می دانم روزی فرا می رسد که التماس این قلب تنهایم را کنی ، اما افسوس که

آن روز دل من بی وفا و سنگ خواهد شد !

آری پاسخ همه بی وفایی هایت را وفا دادم اما تو قدر وفایم را ندانستی ای بی وفا!

اگر بپرسی :

به چه عشق می ورزی؟

می شنوی : زندگی!

اگر بپرسی :

از چه می ترسی؟

می شنوی : زندگی!

اگر بپرسی :

به چه می خندی؟

می شنوی : زندگی!

زندگی دیوانه وارترین تجربه یی ست

که امکانش به ما داده شده!

فرصتی برای انسان شدن

و انسان ماندن!

برای لحظه ای حتی به فکر ديگری باشی

نمی خواهم صفای خنده ات را ديگری بيند

نمی خواهم کسی نامش به لبهای تو بنشيند

نمی خواهم کسی نقش چهره ات درخاطرش ماند

نمی خواهم نگاهی در نگاه تو در آميزد

نمی خواهم به غير از من بگيرد دست تو دستی

نمی خواهم کسی يارت شود در راه مستی

نمی خواهم به جز من يار کسی باشی

گل نازم ! نمی خواهم خار و خسی باشی

نمی خواهم کسی با يار من سخن گويد

اگر چه قاصدم باشد که تا پيغام من گويد

نمی خواهم به گورستان رود آن يار محبوبم

مبادا مرده ای زنده شود با او سخن گويد

این مطلب تو سایت  گربه ملوس بود.یه سری بهش بزنید

كه براي رسيدن به خواسته هاي غير انساني خود از آن استفاده مي كنند.

هر چه فكر مي كنم نمي دانم مفهوم اين

 كلمه چيست.

يعني واقعا عشق همان كلمه اي است كه آنها ازش استفاده مي كنند.

بهتر است سري به گذشته ها و به عشق هاي گذشته بزنيم . آنها

معني واقعي عشق را فهميدند و درك كردند . عشق هاي زيبايي هم

مانند شيرين و فرهاد . ليلي ومجنون .

اما نه نمي شود اين عشق ها را هم باور كرد . دارم كم كم به اين باور

مي رسم كه عشق گذشته هم كذايي وزود گذر بوده. واي خداي من !

من بجاي اينكه عاشق بشوم دارم متنفر مي شوم .يعني چه بر سر من و

اين آدمك ها آمده كه يكي از بهترين و قشنگ ترين احساس

آدمي را فراموش كرده ايم . گويند زندگي بدون عشق مرگ است .

پس مرگ زندگي ما آدم ها نزديك است...

همه ساله مردم یک روز سال ( 26 بهمن یا 14 فوریه ) رو جشن میگیرند ، روزی که نام گذاریش از يک داستان نشأت گرفته :

در قرن سوم ، کلودیوس دوم ، فرمانروای روم باستان ، ازدواج رو برای سربازانش قدغن کرده بود ! اما یک کشیش به نام والنتیوس (والنتاین) یواشکی سربازها رو به عقد دخترهای محبوبشون در می آره ، تا اینکه قضیه لو میره و به زندان میافته و در نهایت والنتاین در حالیکه عاشق دختر زندانبان میشه ، به جرم جاری کردن عقد عشاق اعدام میشه .

سمبلهای والنتاین اینها هستند :

2- كيوپيد(CUPID): كـه به شـكل يك كودك برهنه، فربه و بالدار ترسيم ميگردد. اين كودك شيطان با لبخندي موذيانه تـيـر و كمان نيز با خود حمل ميكند. چنانچه يكي از تيرهاي اين كودك به قلب فردي اصابت كند وي فورا عاشق ميشود. كـيوپيد در واقع پسر ونوس الهه عشق و زيبايي در افسانه هاي روم باستان  مي بـاشد. معني لغوي آن "آرزو " است .

۴- كبوتر،قمري و مرغ عشق: اين پرندگان نماد وفاداري، پاكي و معصوميت هستند.

۵- گل رز: گل سرخ شهبانوي گلهاست. نماد جنگ و صلح، عشق وگذشت .

6- گره هاي عشق: از يك سري حلقه هاي در هم تنيده و بافته شـده تشكـيـل یـافته اند. اين حلقه ها آغاز و پاياني ندارند و نماد عشق جاوداني و پايدار است .

 7- علامت"X":اين علامت به معني بوسه در كارت هاي تبريك و نامه هاي روز ولنتاين

8- روبان قرمز: اين رسم به زمانهاي قديم بازميگردد كه شواليه ها هنـگـاميكه عـازم جنـگ بودند نوار يا روسري از معشوقه خود دريافت كرده و آن را به يادگار با خود ميبردند .

حالا خدا والنتاینو بیآمرزه ولی اینم می دونستین که در ایران باستان ، نه مثل رومیها از سه قرن بعد از میلاد ، بلکه از بیست قرن پیش از میلاد ، روزی به نام روز عشق بوده ! این یکی داستانش مفصلتره ، بخونین :

" اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادف است با 29 بهمن، يعني تنها 3 روز پس از والنتاين فرنگي! اين روز "سپندار مذگان" يا "اسفندار مذگان" نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده است كه در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، انديشه) كه نخستين صفت خداوند است، روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي و پاكي" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ لقب ملي زمين است. يعني گستراننده، مقدس، فروتن. زمين نماد عشق است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد. به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند. در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن مي شد، جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب مي گرفت. همين طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ يا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.

سپندار مذگان جشن زمين و گرامي داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند. در اين روز زنان به شوهران خود با محبت هديه مي دادند. مردان نيز زنان و دختران را بر تخت شاهي نشانده، به آنها هديه داده و از آنها اطاعت مي كردند... " چیزه دیگه ، جالبه که بدونین ساليانه بيشتر از يك ميليارد كارت تبريك والنتاين در سراسر جهان رد و بدل میشه كه 85 درصد اونها توسط زنها خريداري ميشه همینطور ساليانه 50 ميليون گل رز و ميليونها جعبه شكلات در سالروز والنتاين هديه داده ميشه كه اغلب اونها را مردها خريداري ميكنند .

وقتی که دیگر نبود

من به بودنش نیازمند شدم .

وقتی که دیگر رفت

من به انتظار آمدنش نشستم .

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد

من او را دوست داشتم .

وقتی او تمام کرد

من شروع کردم .

وقتی او تمام شد

من آغاز شدم .

و چه سخت است تنها متولد شدن

مثل تنها زندگی کردن است ،

مثل تنها مردن  !

کاش می شد که بمانیم و بسازیم خانه ای با گل دل

کشور عشق کجاست؟

صحبت از رفتن و بیزاری نیست

پای ماندن لنگ است.

کاش می شد که نرفت و زمان را بوسید وزمین را نوشید

همره باد نبود

آشتی را پیمود

به کجا باید رفت؟

زندگی نزدیک است.

می دونستی که شدی ملکه ی این ذهن

می دونستی که شدی رویای خوابام

می دونستی که شدی متن کتابام

می دونستی که چقدر بی تو اسیرم

اسیر عشقم،بی تو می میرم

می دونستی که برام چقدر عزیزی

توی قلبو ذهنمی ، برام طبیبی

می دونستی که فقط تو رو دوست دارم

عاشق توام و فقط تو رو می پرستم

می دونستی که چقدر دلم اسیره

بی تو این ثانیه ها جونمو می گیره

می دونستی که چقدر تنهایی سخته

بی تو این فاصله ها هم پره درده

می دونستی توی آسمون عشقم

دیگه من ماهی ندارم،خیلی خستم

می دونستی که شدی این دلو جونم

رفتی توی پوستمو، تو گوشت و خونم

می دونستی می بینم اسمتو هرجا

سر در خیابونا،توی کتابا

می دونستی که دارم بی تو می میرم

توی این تاریکی شبام اسیرم

می دونستی که چقدر دلم گرفته

عاشق چشات شده و تنها شکسته

می دونستی که شدی مبدا فکرم

می دونستی که شدی مقصد شعرام

می دونستی که دلم پیشت اسیره

دستام یخ می زنه، بی تو می میره

نکنه ندونی و تنهایی رد شی

بشی یک مسافر و عاشق شب شی

نکنه بی تو بمیرم تو این خواب

نکنه منو بذارن زیر این خاک

چقدر سخت میشه اونوقت روزگارم

بی تو من تو این شباچه بی پناهم

لحظه هام گمشده تو دردای کالم

کمکم کن تا ببینی بی گناهم

                           به ذهنم فشار آوردم تا تو را به خاطر آورم

                           ولی هر چه سعی کردم به ذهنم هم نيومدی

                           همان لحظه که خورشيد خانم داشت می رفت

                            به خاطرم اومد که تو تمام هستی من بودی

                            و لی نميدانستم که به زيبا یهای دنيا نبايد دل بست

                            به تويی که زيبايی محض بودی

                            آنروز غروب عشق من بود

علاقه و محبت شدیدی که سابقا به تو ابراز می کردم

دروغ و بی اساس بوده و در حقیقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز بیشتر می شودوهر چه بیشتر تو را می شناسم

به دورویی و بی مهری و بی وفایی تو بیشتر پی می برم و

این احساس در قلب من جای می گیرد که بالاخره باید

از هم جدا شویم و دیگر به هیچ وجه حاضر نیستم که روزی

دوست تو باشم گر چه عمر دوستی ما بسیار کوتاه بود ولی

بسیاری از صفات و اخلاق تو برای من روشن شده و

تصمیم گرفته ام برای همیشه

تو و یادگار تلخ عشقت رافراموش کنم چون دیگر به هیچ وجه نمی توانم

خود را راضی کنم که به تو عشق بورزم و دوستت داشته باشم

یکبار دیگر از اول یک خط در میان اونایی که جلوش داره را بخوانید.

                           عشق نمی پرسه اهل کجایی؟فقط میگه تو قلب من زندگی میکنی

                  عشق نمی پرسه چی کار میکنی؟ فقط میگه باعث میشی قلبم به ضربان بیفته

                           عشق نمی پرسه چرا دور هستی؟ فقط میگه همیشه با منی

                     عشق مدام نمی پرسه دوستم داری؟ فقط میگه من عاشقانه دوستت دارم

                                           هرچند تو دوستم نداشته باشی...

که به کلبه ی حقیرم دیگه تو پا نمی زاری....

باورم نمیشه عشقت مثل یاسه باغچه پژمرد...

تو نیومدی و شوقم توی دست لحظه ها مرد...

گل خاطره تو یخ زد تو شب کویر قلبم...

انتظار تو نمک زد به تن زخمیه دردم...

چه شبهایی که خدا رو تو دلم صدا نکردم...

برای رسیدن تو چه دعا ها که نکردم...

روی شونه ی صبوری زجه می زدم همیشه...

می دونستم که وجودم بی وجود تو نمی شه...

توی اوج بی قراری دیگه صبر من سر اومد...

روز و شب گذشت اما خبری از تو نیومد....

من هنوزم بی قرارم واسهی دوری چشمات...

یه رفیق بودی و صدتا دردسر بودی و اما...

از تو هیچ وقت نبریدم تو رو از خودم می دیدم...

پشت سر همه غریبه روبه روم  دیدم فریبه...

اما فکر کردم کنارم شونه های یک رفیقه...

داشتم اشتباه می کردم تو رفیق من نبودی...

من تا آخر با تو بودم تو از اولم نبودی...

داشتم اشتباه می کردم که تموم زندیگیم و...

من به دستای تو دادم حالا اینجا تک و تنها...

برگ خشک بی درختی غرق بادم...

نوش جونت اگه بردی...

نوش جونت هرچی خوردی...

تورو هیچ وقت نشناختم...

نوش جونم هرچی خوردم....

می خواهم بگویم می شود از دور(!)هم دوست داشت...!

میتوان بدون داشتن (!)هم دوست داشت

ساده تر بگویم:

                           *میشود ساده تر هم دوست داشت...*

دور از هیاهوی خواستن...

دور از هیاهوی داشتن...

دور از هیاهوی خواستن و نداشتن...نرسیدن...

دور از هیاهوی رسیدن و بعد تلاش برای ماندن تا همیشه!

                           *می توان از دور هم دوست داشت*

دور از هراس از دست دادن...

دور از هراس تنها ماندن ناگهانی...

حتی دور از او که خواستنی ست...

                            *می توان از دور هم دوست داشت *

باور کن بدون خواستن و رسیدن هم میشود ...میشود...

بدون خواستن ،بدون رسیدن،بدون ماندن...حتی بدون او

                    *می توان از دور تا همیشه دوست داشت...!*

فراموش کنی

 هرگز.....